لحظه بیداری

اگر خورشید ایمان گرمابخش دل پرستار باشد، اگر عاطفه پرستار از

سرچشمه عاطفه زینبی جاری شود، اگر جویبار رحمت و ایثار پرستار به

چشمه تقوای الهی متصل باشد، پرستاری، بالی است برای پرواز در آسمان

رضایت خدا.

روز پرستار، روز جاری عاطفه ها، روز درخشیدن ایمان در قلب های مهربان،

روز افتخار انسان به انسانیّت گرامی باد

نهم دی ماه یک هزار و سی صد و هشتاد و هشت، جشن بلوغ فکری و شخصیتی نظام اسلامی بود.

9 دی، عرق شرم امت را در طول تاریخ به خاطر بی بصیرتی در ماجرای سقیفه پاک کرد.

9 دی، درد کوته بینی حکمیت را تا حدودی التیام داد و بر آن مرهمی شد.

9 دی، سوزش خیانت جمل و نهروان را کمی خنک کرد و از تکرار غربت 25 ساله جلوگیری کرد.

9 دی، فرق کوفه و تهران، عراق و ایران را نشان داد و آب رفته را به جوی بازگرداند.

9 دی، ایران، بدون خواست سفیر حسین، بیعت مجدد کرد و بر سر بیعتش ماند.

9 دی، ندای هل من ناصر بلند نشد ولی فریاد لبیک یا حسین تا آسمان به گوش همه رسید.

9 دی، شش ماهه، سه ساله، جوان، پیر، زن، مرد، ویلچری، شیمیایی و ... داشت.

9 دی، نه دی زمستان بود ولی درخت انقلاب در آن سرمای زمستان گل داده بود.

9 دی، در ایران بود ولی پایه های کاخ سفید در مکان و کاخ سبز معاویه در زمان را لرزاند.

9 دی، قیام مختار نبود، ولی اگر مختار هم زنده بود در مقابل آن کرنش می کرد.

9 دی، مانور اعلام آمادگی یاران آخر الزمان مهدی (عج) بود.

9 دی، شروع حرکت و یک فرهنگ بود یعنی «عزت خواهی»

9 دی، یک روز بود ولی خیرٌ مِن الفِ شَهر بود.

نه دی، مبیّن کوثر و ابتر بود که گفتند خامنه ای کوثر است، دشمن او ابتر است.

9 دی، عاشورا بود و ایران کربلا.

9 دی، ثمره ی خون شهید آیت ها، مطهری ها، بهشتی ها، باکری ها، همت ها و ... بود.

نه دی، تاریخ نبود، بلکه خود تاریخ ساز بود.

نه دی، روز بخشش فریب خوردگان و روز غضب بر فتنه گران توسط امت بود.

9 دی، آموخت که نیازی نیست همیشه ولیّ در بین باشد بلکه کافی است ولیّ در دل باشد.

9 دی، غدیر خم بود در کویر قم و سراسر ایران.

9 دی، نور بصیرت الهی بود در دلهای امت.

هرچه خواستم بگویم که نه دی چیست، زبان الکن بود و قلم قاصر. فقط می توانم که بگویم 9 دی، 9 دی بود و بس.

منبع: رجانیوز

حسین علیه السلام ، زنده ی جاویدی ست که هر سال دوباره شهید می شود و همگان را به

                                          یاری حق فرا می خواند؟

                                            صدایش را می شنوی؟

نمیدانم اگر در کربلا بودم

 به ندای هل من ناصر ینصرنی چه جوابی میدادم؟!

 ولی حالا اینو که میدونم  آقا داره صدا میزنه....

آقا داره ندای هل من ناصر سر میده

 آقا جان من که میدانم تو صدا می کنی و من نمیشنوم

صدایت را کجا بشنوم ؟چگونه در انتظارت باشم؟

چگونه خودخواهی هایم را کنار گذاشته به یاری تو بیایم؟

من که  همیشه و هرگاه توسلی کردم به شما بی پاسخ نبوده

لایق شهادت نیستم اما نمیخواهم به مرگ جاهلیت بمیرم

با نزدیک شدن به ایام محرم و در همان ایام برنامه های مناسبت دار شروع میشوند، مصاحبه ها با افراد مختلف جامعه در صدا و سیما پخش میشوند.یک سوال همیشه و هر ساله پرسیده میشود که : آیا میدونید هدف از قیام امام حسین (ع) چه بوده؟ و همه در جواب اذعان دارند که  هدف اصلی و پیام مربوطه بنابر قول خود آقا امام حسین (ع) امر به معروف و نهی از منکر میباشد.و خواسته شیعیان واقعی و پیروان راستین امام که درعزاداری های  ایام  محرم واقعا سنگ تمام میگذاارند اجرای این حکم الهی در حکومتی است که در جهت فرامین اسلامی باید قدم بردارد و زمینه ساز ظهور باشد .....

در دوره ای که انتقال اندیشه ها از طریق گفتن یا نوشتن دشوار شده و تعداد افرادی که با انها ارتباط برقرار می کنند محدود شده بهترین راه برای انتقال و رساندن برخی مفاهیم  مهم از طریق نمادها انجام میگیرد.در حال حاضر به طور گسترده ای این نمادها توسط گروه های فراماسونی در کلیه کشورها به طرق مختلف مورد استفاده قرار گرفته.طوری گه به راحتی جایگاه خود را در فرهنگ عمومی بسیاری از کشورها پیدا کرده است.

ممکنه برای برخی این سوال پیش بیاید این همه حساسیت درباره ی یک شکل یا نماد برای چیست؟ پاسخ اینه که متاسفانه نمیشود به این اشکال مورد استفاده در سطح وسیع بی تفاوت بود از این جهت که شاید در ابتدا به صورت یک شکل یا تصویر در نظر گرفته بشوند اما همانطور که در بالای مطلب ذکر شده در این دوره انتقال اندیشه تنها از طریق گفتن و نوشتن نیست.بلکه انچه که امروزه مورد استفاده قرار گرفته ارایه تصویر و یانمادهاست به هر شکلی که شده(فیلم،سریال،عکس،رمان،پول) یعنی انچه که بیننده ببیند خواه به آن عمدا توجه کند یا نه بدون توجه از کنار آن بگذرد.مهم انتقال پیام است.وقتی نمادها ترویج پیدا کردند آنگاه نوبت به انتقال ایدئولوژی میرسد.وقتی افراد زیادی در جامعه بدون قصدی یک نماد برایشان مورد استفاده قرار گرفت و مهم شد با اون نماد ارتباط  برقرار کرده حضورش برایش عادی شده انوقت است که  انتقال فکر و اندیشه ای که پشت ظاهر این نمادها قرار گرفته کار زیاد سختی نباشد